“ผ่าพิภพไททัน” วาดไม่สวยเเต่เร้าใจ
posted on 13 May 2012 14:34 by funny-futago in Mangaคำเตือน: ทั้งรีวิว ทั้งสปอยล์ ทั้งบ่น
_________________________ _ ______ ___ ____ _
ชื่อเรื่อง: 進撃の巨人, shingeki no kyojin, Attack on Titan, ผ่าพิภพไททัน
โดย: Hajime Isayama
เเนว: ดราม่า บู๊ล้างผลาญ เลือดสาดไส้กระจาย ระทึกขวัญตลอดเรื่อง เเฟนตาซีนิดๆ
“แล้ววันนั้นมนุษย์ก็ได้รู้สำนึกถึงความน่ากลัวของการถูกพวกมันปกครอง
และความอับอายที่ต้องถูกขังอยู่ในกรงนก”
(ผ่าพิภพไททัน เล่ม 1)
ข้อความข้างต้นเป็นคำเกริ่นของ ชินเงกิ โนะ เคียวจิน (การโจมตีของยักษ์) หรือ ชื่อไทยก็คือ ผ่าพิภพไททัน เป็นหนึ่งในการ์ตูนติดอันดับขายดีที่ประเทศญี่ปุ่นเเละตีพิมพ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ
(หน้าปก)
จำได้ว่าครั้งเเรกที่ไปอ่านเจอเรื่องนี้ในเว็บ mangafox.com เห็นว่าหน้าปกมีคนใส่ชุดเครื่องเเบบประหลาดๆ ยืนเรียงกันเเลดูเท่ก็เลยคลิกเข้าไปอ่าน เเล้วก็อ่านไม่จบตอนเเรกด้วยซ้ำเพราะทนไม่ไหวกับลายเส้น ตัวละครในเรื่องยังวาดไม่สมดุล ดูบูดๆเบี้ยวๆ เเถมจัดกรอบยังเเข็งเเละไม่มีลูกเล่นในการจัดช่องการ์ตูนเลย อ่านไปได้เเค่ครึ่งตอนก็ปิดเเละย้อนกลับไปดูว่านี่มันใช่มังงะญี่ปุ่นเเน่เหรอ? (ข้าพเจ้าเป็นคนเรื่องมาก+นิสัยเสียในการหามังงะอ่าน ถ้าลายเส้นไม่สวยจะไม่อ่าน นอกจากเนื้อเรื่องจะสนุกจริงๆ) ตอนนั้นไม่รู้ด้วยว่ามีพิมพ์ในไทย
อาทิตย์ต่อมาก็มีโอกาสได้ไปสอยมังงะมาเเล้วเห็นชื่อเรื่อง ผ่าพิภพไททัน ...รู้สึกคุ้นๆ แฮะ เหมือนมีคนบอกว่าเรื่องนี้สนุกก็เลยซื้อมา พอเปิดอ่านก็ตกใจ เเม่มเป็นเรื่องเดียวกับที่ฉันอ่านในเน็ตนี่หว่า เเต่ว่าไหนๆ ก็ซื้อมาเเล้วก็อ่านให้คุ้มหน่อย
ในโลกของ ”ผ่าพิภพไททัน” นั้น มนุษย์ได้กลายเป็นอาหารแก่เหล่าไททัน (ยักษ์) เพื่อไม่ให้ตัวเองสูญพันธุ์ บรรพบุรุษของมนุษย์จึงสร้างกำแพงสูง 50 เมตรล้อมเมืองที่ตนอยู่ ขังตัวเองไว้ในกำแพงเหมือนกันนกที่อยู่ในกรง แล้ววันหนึ่งกำแพงที่มนุษย์เชื่อกันว่าแข็งแรงและปลอดภัยที่สุดก็ถูกทำลายลงโดยไททันที่สูงกว่า 50 เมตร ...จากตรงนี้เป็นจุดเริ่มต้นของเรื่องค่ะ
“สิ่งตอบแทนของความสงบสุข 100 ปี ก็ถูกจ่ายด้วยโศกนาฏกรรม”
(ผ่าพิภพไททัน เล่ม 1)
- แก็งค์สามเกลอ
(เอเลน เยเกอร์)
พระเอกหัวใจหล่อของเรื่อง เอเลน เยเกอร์ ใฝ่ฝันอยากเป็นนักสำรวจออกท่องโลกกว้าง แต่ด้วยความที่มีอุปสรรคตัวใหญ่ (ไททัน) อยู่ภายนอกกำแพงจึงไม่สามารถบรรลุจุดประสงค์ได้ กระทั่งวันหนึ่งกำแพงสูงได้ถูกทำลายลง ไททันลูกจ๊อกมากมายบุกเข้ามาในตัวเมืองและเอเลนได้เห็นแม่ของตนถูกกินไปต่อหน้าต่อตา เรื่องนี้ไม่มีเซ็นเซอร์ให้น่ารำคาญใจกับฉากโหดๆ อย่างตอนไททันกินคนเป็นๆ ไม่มีการปรุงรส หรือเเปรรูปเเต่อย่างใด เเขนขาขาด ไส้ปลิ้น เลือดสาด เป็นเรื่องปกติ เหตุการณ์นี้ได้จุดประกายในตัวเขาให้เข้าร่วมกองทัพ
(มิคาสะ เเอ็คเกอร์เเมน และ อาร์มิน)
เอเลนไม่ได้เข้าร่วมเป็นทหารฝึกแค่คนเดียว ยังพ่วงด้วยว่าที่นางเอกของเรื่อง มิคาสะ เเอ็คเกอร์เเมน ที่ไม่ได้เป็นนางเอกง่อยๆ นั่งร้อยมาลัย หรือคอยให้คนมาปกป้อง เเต่เป็นหญิงเเกร่ง ถึก เทพ เก่งกว่าพระเอกอีก (หล่อนได้คะแนนเป็นอันดับหนึ่งของคลาสทหารฝึก) และอาร์มิน ซึ่งถ้าใครได้อ่านเรื่องนี้เเล้วต้องพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า อาร์มินมันตัวถ่วงชัดๆ! เป็นตัวละครที่ถือว่าทำบุญมาดี มีหลายฉากที่จะโดนกินเเต่หนูอาร์มินก็รอดตายได้ทุกครั้ง
หลังจากรู้จักตัวละครทั้งสามเเล้วก็ให้ระลึกไว้เลยว่า สามคนนี้มันรอดชัวร์! เพราะในเรื่องนี้ใช้ตัวละครเปลืองมากถึงมากที่สุด จนเราคิดว่าประชากรมนุษย์มันอิฟินิตี้ต่อให้โดนตายยังไงก็ไม่หมด (โดนกินตาย โดนเหยียบตาย บ้านระเบิดตาย ไททันสะดุดก้อนหินเหยียบตาย บลาๆๆ) ตัวประกอบบางตัวก็คิดว่า น่าจะรอดไปเล่มหลังๆ เเต่ออกมาตอนเดียวตาย หรือหน้าเดียวตายก็มี (มาพร้อมบทพูดเท่ๆ แล้วก็จากไปให้เราอารมณ์ค้าง)
“มนุษย์น่ะ ไม่ชนะไททันหรอก”
(ผ่าพิภพไททัน เล่ม 1)
- ไททัน
(ไททันกระจอก)
ส่วนเรื่องไททัน ก็ออกเเบบมาได้เรียบๆ บ้านๆ ยิ่งถ้าเป็นลูกกระจ๊อกจะหน้าตาเหียก หัวเถิก หัวล้าน พุงย้อย นี่ดีนะที่ไททันไม่มีเพศ เพราะเเต่ละตัวก็ไม่ได้ใส่เสื้อผ้า เดินล่อนจ้อนกันโทงๆ เห็นเเก้มก้นที่ไม่น่าพิสมัยเท่าไหร่ ในเรื่องไททันไม่ใช่แค่ยักษ์ตัวใหญ่ที่ไร้สติปัญญา แต่มันสามารถฟื้นฟูตัวเองได้ ลำพังแค่ตัดแขน ตัวหัวออกไป มันก็สามารถสร้างหัวหรืออวัยวะที่ขาดไปกลับมา ยกเว้นจะฟันเข้าที่จุดอ่อนของมันคือ ตำแหน่งต้นคอ ฟันทีเดียว หลับไม่ตื่น ฟื้นไม่มี หนีไม่พ้นเลยค่ะ ไททันทั่วไปจะสูงไม่ถึง 50 เมตร (ประมาณ 10-20 แมตร)
(พี่บิ๊ก 50 เมตร)
ไททันที่กวนตรีนที่สุดในเล่นแรกยกให้ พี่บิ๊ก 50 เมตรค่ะ เป็นไททันหน้าตาอัพเกรดขึ้นมาหน่อย พี่บิ๊กได้ขึ้นปกเล่มแรกและเป็นไททันที่ทำลายกำแพงชั้นนอกสุด (Wall Maria) ต้นเหตุของโศกนาฏกรรม เหมือนพี่บิ๊กจะมีสกิลเทเลพอร์ท แว้บไปแว้บมาได้ โผล่มาเตะกำแพงพังแล้วก็หายตัวไปไร้ร่องรอย แถมเป็นไททันตัวเดียวที่สูงเกิน 50 เมตร
- มนุษย์ ไททัน ฟิวชัน
ท้ายเล่ม 1 ตัดจบด้วยภาพเอเลนถูกกิน และไม่ได้ถูกกินแบบครบ 32 แขนขาด ขาขาดไปอย่างละข้างกลายเป็นเดชไอ้ด้วนไปซะงั้น จากนั้นคนอ่านจะเกิดอาการสับสน งุนงง ไม่แน่ใจว่าตกลงแล้วใครเป็นตัวเอกของเรื่อง เดือนร้อนให้ข้าพเจ้าต้องไปตามหามังงะแปลจากในเน็ตอีก (บ้านอยู่ชนบทค่ะ ร้านขายการ์ตูนถือว่าเป็นของแรร์)
(ไททันสมองกลับ)
แล้วเนื้อเรื่องก็ถูกเติมผงชูรสให้เข้มข้นขึ้นเมื่อมีไททันตัวใหม่โผล่มา มันไม่ได้มาเพื่อเป็นกำลังเสริมให้กับเผ่าตัวเอง แต่มันมาเพื่อกวาดล้างเหล่าไททันด้วยกัน จากจุดนี้คนอ่านจะเห็นได้ถึงความลำเอียงในการออกแบบไททัน ไททันสมองกลับตนนี้ ไม่ได้สมองกลับเพียงอย่างเดียว แต่มีทั้งความล่ำ ซิกแพค และหน้าตาดูมีระดับ พอเรื่องเฉลยอีกทีว่าแท้จริงแล้วไททันตนนี้คือ เอเลน ที่โดนเขมือบไปก่อนหน้านี้ พระเอกเราก็ดูเทพขึ้นมาทันตากับสกิลแปลร่างกลับไปกลับมาระหว่างมนุษย์กับไททัน
หากมองข้ามเรื่องลายเส้น เนื้อเรื่องของ “ผ่าพิภพไททัน” ก็ดำเนินเรื่องได้ไม่เลว แม้ว่าพื้นเรื่องจะชวนดูหดหู่ แต่พระเอกเก่งแบบประหลาด ๆ ก็เป็นจุดน่าสนใจอีกข้อ บวกกับการตัดจบแต่ละเล่มแบบลุ้นระทึก อารมณ์ค้างด้วยแล้ว ทำให้ข้าพเจ้าตามอ่านแปลจบ หกเล่มในวันเดียว (ภาษาอังกฤษอยู่ในระดับยาก ข้าพเจ้าดูแต่ภาพก็สนุกได้)
มนุษย์จะชนะไททันได้ยังไง? พี่บิ๊ก 50 เมตรมีจุดประสงค์อะไร? ทำไมเอเลนแปลงเป็นไททันได้? ก็ต้องตามอ่านกันเอาเองนะคะ
(หล่อป่ะล่ะ!)